Πολιτικά στελέχη της Δυτικής Αττικής σχολιάζουν το αποτύπωμα των πρωθυπουργικών εξαγγελιών

Ηλίας Μουσταϊρας, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής ΕΛΑΣ, Πρόεδρος Ένωσης Βιομηχανιών Επιχειρήσεων Δυτ. Αττικής:

«Δυστυχώς γι’ άλλη μια φορά υπήρξαμε θεατές της ανακοίνωσης από τον Πρωθυπουργό μιας δέσμης μέτρων που δεν έχουν επαφή από την πραγματική κοινωνία. Είναι τουλάχιστον απογοητευτικό το γεγονός οι άνθρωποι που μας κυβερνούν να μην μπορούν να διαγνώσουν τις πραγματικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά, οι άνθρωποι τρίτης ηλικίας, οι επιχειρήσεις.

Οι πολίτες και οι επιχειρήσεις έχουν περάσει πολύ δύσκολα επί της σημερινής κυβέρνησης και περίμεναν εξαγγελίες προς τη σωστή κατεύθυνση που δεν έλαβαν επ’ ουδενί.

Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη φορολογία των ελεύθερων επαγγελματιών, τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και τη δημιουργία νέων χρηματοδοτικών εργαλείων για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, να μου επιτρέψετε να σας μεταφέρω ότι οι εξαγγελίες ήταν εκτός οποιασδήποτε προσδοκίας για ανακούφιση και απέδειξαν ότι δεν μπορούν να αντιληφθούν τις πραγματικές μας ανάγκες, τι περνάει στην καθημερινότητα του ένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας. Όσα ανακοινώθηκαν δεν μπορούν να φθάσουν στην πραγματική οικονομία.

Που είναι:

-η μείωση του μη μισθολογικού κόστους για τις επιχειρήσεις;

-η επαναφορά της ρύθμισης των 120 δόσεων;

-και πολλά άλλα ακόμα από τη δέσμη προτάσεων των παραγωγικών φορέων της χώρας που δυστυχώς έμειναν στο «συρτάρι» για ακόμα μια χρονιά.

Όσοι καθημερινά συνομιλούμε με μικρούς επιχειρηματίες και επαγγελματίες γνωρίζουμε ότι σήμερα η αγορά εξακολουθεί να λειτουργεί μέσα σε ένα περιβάλλον υψηλού κόστους. Ενέργεια, πρώτες ύλες, μεταφορές, φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις εξακολουθούν να πιέζουν πολύ έντονα τη μικρή και πολύ μικρή επιχείρηση. Ήδη παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες την αύξηση της βενζίνης και του πετρελαίου, όπως και του φυσικού αερίου και ακούμε για «κουμπαράδες» όταν ο κόσμος δε γνωρίζει πως θα θερμανθεί στο σπίτι του με την εκτόξευση του κόστους.

Αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτήν σας μεταφέρω. Όποιος υποστηρίζει κάτι άλλο, απλά δεν έχει επαφή με την κοινωνία. Τόσο απλά.

Για μια οικογένεια, το πραγματικό μέτρο της οικονομίας δεν είναι οι δείκτες και οι αριθμοί. Είναι τι μένει στο τέλος του μήνα αφού πληρώσει το Σούπερ Μάρκετ, το ενοίκιο, το ηλεκτρικό ρεύμα, τα καύσιμα και τις υποχρεώσεις της. Και την ίδια στιγμή ακούει για τα χρέη των κομμάτων που δεν έχουν καθόλου «νοικοκυριό», ενώ πρέπει μία οικογένεια στο τέλος του μήνα να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις της, γεγονός το οποίο δεν ισχύει όμως το ίδιο για όλους.

Αντίστοιχα, για έναν επαγγελματία το ερώτημα είναι αν μπορεί να πληρώσει τους εργαζομένους του, τις ασφαλιστικές εισφορές, την ενέργεια και τους προμηθευτές του και να εξακολουθεί να έχει μια βιώσιμη επιχείρηση.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι απαιτείται ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στη μείωση του κόστους παραγωγής, παράλληλα με μείωση τιμών βασικών αγαθών και υπηρεσιών που παραμένουν στα ύψη. Η αντιμετώπιση της ακρίβειας απαιτεί μόνιμες παρεμβάσεις, ισχυρότερο ανταγωνισμό στην αγορά και πολιτικές που αυξάνουν πραγματικά την αγοραστική δύναμη.

Για τη Δυτική Αττική θα ήθελα να είμαι ιδιαίτερα ξεκάθαρος: δεν αρκεί να εξετάζουμε μόνο τα οριζόντια μέτρα. Οι ιδιαίτερες ανάγκες σε: υποδομές, μεταφορές, ενεργειακό κόστος, αντιπλημμυρική και αντιπυρική προστασία, περιβαλλοντική αποκατάσταση και πρόσβαση των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων στη χρηματοδότηση δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με γενικές πολιτικές. Προσωπικά δε διέκρινα καμία διάθεση για αποκατάσταση ουσιαστική των ζημιών (ούτε καν αναφορά) που αντιμετωπίσαμε λόγω των μεγάλων πυρκαγιών που ξέσπασαν το καλοκαίρι, αφήνοντας μας «δημότες ενός κατώτερου Θεού». Επιπρόσθετα, ουδεμία αναφορά δεν έγινε στον τομέα της παιδείας και ειδικότερα στην ανάγκη αλλαγής του εφαρμοζόμενου συστήματος εκπαίδευσης / κατάρτισης τεχνικών επαγγελμάτων και την σύνδεση αυτών με την αγορά που αποτελεί εξέχουσα ανάγκη για σημαντικό αριθμό επιχειρήσεων της περιοχής.

Σημειώνεται ότι ακόμα και η εξαγγελία της κατάργησης του τέλους επιτηδεύματος που ναι μεν αποτελεί σωστή απόφαση, εφαρμόζεται σε διαφορετικές ταχύτητες για την Περιφέρεια Αττικής συγκριτικά με όλη την υπόλοιπη Ελλάδα, με αποτέλεσμα εμείς στην Δυτική Αττική να πρέπει να περιμένουμε το 2029 για να καταργηθεί αντί για το 2027!

Θετικές εξαγγελίες, όπως τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι επενδύσεις σε ενεργειακές και άλλες υποδομές, πρέπει τώρα να αποκτήσουν συγκεκριμένο περιφερειακό αποτύπωμα και να είναι εξατομικευμένες για τις πραγματικές ανάγκες.

Αυτό που διεκδικούμε είναι ένα ειδικό αναπτυξιακό σχέδιο για τη Δυτική Αττική, έναν τόπο με τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες που δικαιούται να βρίσκεται στο επίκεντρο του αναπτυξιακού σχεδιασμού της χώρας, δίνοντας παράλληλα κίνητρα σε νέους ανθρώπους, όχι μόνο να παραμείνουν στην περιοχή, αλλά να δραστηριοποιηθούν ενεργά».